اصلاح روش DRASTIC در ارزیابی آسیبپذیری آبهای زیرزمینی با استفاده از دو روش تحلیل حساسیت تکپارامتری SPSA و روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی AHP
نویسندگان
1 دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشتۀ سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ محیط زیست و انرژی، دانشگاه علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران
2 استادیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
3 استادیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
4 استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2018.258954.897چکیده
ارزیابی آسیبپذیری آبهای زیرزمینی تأثیری کلیدی در حفاظت و بهرهبرداری صحیح از این منابع استراتژیک دارد. روشهای گوناگونی برای ارزیابی آسیبپذیری پیشنهاد شده است که متداولترین آن مدل DRASTIC است. عبارت DRASTIC مخفف هفت پارامتر کنترلکنندۀ آلودگی در سیستم هیدروژئولوژیکی است. مشکل اصلی این روش ثابتبودن میزان رتبه و وزن پارامترهای بهکاررفته در این مدل است. هدف اصلی پژوهش حاضر اصلاح وزنهای اولیۀ مدل با دو روش تحلیل حساسیت تکپارامتری SPSA و روش تحلیل سلسلهمراتبی AHP و در نهایت تولید نقشه با استفاده از قابلیتهای محیط نرمافزار ArcGIS طبق شرایط منطقۀ مطالعاتی است. دشت یاسوج واقع در جنوب غربی ایران به عنوان منطقۀ مطالعاتی انتخاب شد. با استفاده از شاخص غلظت نیترات 24 حلقه چاه واقع در محدودۀ مطالعاتی و محاسبۀ ضریب همبستگی پیرسون، درجه و میزان ارتباط خطی بین نتایج روشها با واقعیت موجود در منطقه، محاسبه شد. روش SPSA با تخصیص وزن مؤثر هر پارامتر ورودی در هر پلیگون و مقایسۀ آن با وزن تئوریک اختصاصیافته توسط مدل، بیشترین همبستگی را با نمونههای نیترات منطقه نشان داد. همچنین، در روش AHP بر پایۀ قضاوت کارشناسی، برای هفت پارامتر موجود در مدل براساس اهمیت و کارکردی که در تعیین آسیبپذیری آبخوان داشتند، نسبتهای جدیدی به کار گرفته شد و نتایج نسبت به مدل DRASTIC پایه بهبود یافت. نقشههای بهدستآمده از تعیین آسیبپذیری پس از اجرا در نهایت میتواند با بررسی منابع آلاینده در سطح زمین برای تعیین حریم کیفی و ارزیابی خطر آلودگی منابع آب زیرزمینی استفاده شود.