ارزش بهبود کیفیت هوا در نتیجة کاهش گاز دیاکسید گوگرد (SO2) منتشرشده از مجتمع مس سرچشمه: رهیافت ارزشگذاری مشروط انتخاب دوگانة یک و نیم بعدی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانشجوی دکتری اقتصاد منابع طبیعی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشیار، گروه مهندسی شیمی، دانشکدة فنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22059/jte.2013.50573چکیده
مجتمع مس سرچشمه یکی از بزرگترین مجتمعهای صنعتی- معدنی جهان و بزرگترین تولیدکنندة مس در ایران است. با وجود این موضوع، حجم عظیمی از گاز SO2 در این مجتمع تولید و وارد محیط میشود. بنابراین، در این مطالعه ارزش بهبود کیفیت هوا (کاهش انتشار SO2) و برآورد منحنی تمایل نهایی به پرداخت بررسی شده است. بدین منظور از روش ارزشگذاری مشروط انتخاب دوگانة یک و نیم بعدی استفاده و اطلاعات لازم بر اساس روش نمونهگیری تصادفی طبقهای از یک نمونة 2158 نفری و مصاحبة رو در رو با افراد جمعآوری شد. نتایج نشان داد که 3/87 درصد از پاسخگویان تمایل به پرداخت مبلغی برای کاهش انتشار گاز SO2 از این مجتمع دارند. همچنین بر اساس نتایج، بهبود کیفیت هوا برای افراد منطقه از ارزشی معادل 817/8 میلیارد ریال در سال برخوردار است. منحنی تمایل نهایی به پرداخت برای کاهش این گاز دارای شیب مثبت و صعودی است. منحنی برآوردشده میتواند راهنمای مفیدی برای سیاستگذاران، در استفاده از ابزارهای اقتصادی (همانند مالیات و سوبسید)، برای کنترل این آلاینده باشد.