تجزیة نابرابری: مطالعة موردی مناطق شهری و روستایی استان تهران طی دورة 1379-1386
نویسندگان
1 مؤسسة عالی آموزش و پژوهش در مدیریت و برنامهریزی (IMPS)
2 استادیار، دانشگاه پیام نور
doi
10.22059/jte.2013.50575چکیده
شناخت نابرابری درآمد در زیرگروههای اجتماعی امکان هدفمندشدن تلاشها برای نیل به عدالت اجتماعی را مهیا میکند. هدف اساسی این مطالعه برآورد، تجزیه و مقایسة شاخصهای نابرابری تایل و اتکینسن بر حسب نابرابری درآمدی در درون و میان مناطق شهری و روستایی استان تهران طی برنامههای سوم و چهارم توسعة اقتصادی است. برای این منظور از ریزدادههای سالهای 1379 الی 1386 استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که بیشترین سهم از نابرابری درآمدی در استان تهران به ترتیب متعلق به مناطق شهری، مناطق روستایی و عامل بینگروهی بوده است. همچنین، نتایج برآورد الگوی تحلیل واریانس برای مقایسة آماری میانگین نابرابری در سه سال اول برنامههای سوم و چهارم توسعة اقتصادی حاکی از آن است که تفاوت مشاهدهشده از نظر آماری معنادار نیست. بر مبنای یافتههای فوق پیشنهاد میشود برای کاهش نابرابری درآمد در استان تهران، به نابرابری درآمد در مناطق شهری توجه بیشتری شود.