فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مدیریت یکپارچۀ شهری، یکی از راهبردهای توسعۀ حمل‌ونقل پایدار و سازگار با محیط‌زیست است. این رویکرد کمک می‌کند تا بتوان به نیازهای حمل‌ونقلی روزافزون شهرها به‌صورت امن‌تر، مقرون به‌صرفه‌تر، قابل‌اعتمادتر و پایدار پاسخ داد و نقش این سکونتگاه‌ها در اجرای سیاست‌ها و تحقق اهداف توسعه پایدار در سطوح مختلف جهانی، ملی و محلی افزایش یابد. ازاین‌رو، امروزه دستیابی به سیستم حمل‌ونقل عمومی یکپارچه، یکی از مهم‌ترین راهبردها و اهداف مهم مدیریت شهرها است و هماهنگی بین خطوط مختلف حمل‌ونقل عمومی لازمه آن است. یکپارچگی را می‌توان هماهنگی بین اجزای سیستم حمل‌ونقل و خرده سیستم‌های موجود تعریف کرد. بنابراین یکپارچه‌سازی درون‌سیستمی به هماهنگ‌سازی سیستم حمل‌ونقل با سیستم‌های دیگر نیز می‌پردازد. هدف پژوهش حاضر، سنجش تأثیر مدیریت یکپارچۀ شهری بر توسعۀ حمل‌ونقل و ترافیک در کلان‌شهر اهواز است. تحقیق حاضر ازنظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی با رویکرد پیمایشی است. جهت گردآوری اطلاعات از دو روش کتابخانه‌ای و میدانی (پرسشگری) استفاده ‌شده است. در تجزیه‌وتحلیل داده و اطلاعات از فنون آماری آزمون مدل‌سازی معادله ساختاری واریانس‌محور و مدل‌سازی معادل ساختاری کوواریانس‌محور استفاده‌شده است. یافته‌ها و نتایج نشان می‌دهد که شاخص‌های ارزیابی کلیت مدل معادله ساختاری درمجموع بیانگر این است که داده‌ها مدل نظری این پژوهش را حمایت می‌کنند. به‌عبارت‌دیگر، برازش داده‌ها به مدل برقرار است و شاخص‌های برازش دلالت بر مطلوبیت مدل معادله ساختاری دارند. همچنین، تقویت مدیریت یکپارچه حمل‌ونقل شهری منجر به افزایش یا تقویت توسعۀ حمل‌ونقل و ترافیک و تضعیف آن موجب کند شدن روند توسعۀ حمل‌ونقل و ترافیک شهری در کلان‌شهر اهواز می‌شود.