ارزیابی راهکارهای مدیریتی و برنامه ریزی در کنترل ترافیک شهری (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری
2 ـ استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر
4 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مراغه، ایران
doi
3-7چکیده
یکی از مسائل مهم در حل مشکلات شهری نظیر ترافیک، عدم شناخت یا ارزیابی راهکارهای مدیریتی در این زمینه است. بدیهی است با شناسایی و ارزیابی راهکارهای مختلف در این زمینه، نه تنها می توان به حل سریع مساله کمک کرد، بلکه از اتلاف هزینه های مدیریتی نیز می توان کاست. بدین منظور هدف تحقیق، شناسایی و ارزیابی راهکارهای مدیریتی و برنامهریزی در کنترل ترافیک کلان شهری در کلانشهر تبریز است. نوع پژوهش به لحاظ ماهیت، تحلیلی- قیاسی و به لحاظ هدف، کاربردی بوده و برای جمعآوری دادهها و اطلاعات مربوط به آن، از روش کتابخانهای و میدانی استفاده شده است. در مطالعات میدانی از روش دلفی (به کمک نظرات متخصصان) استفاده شده و پس از تایید نهایی راهکارها، با تهیه پرسشنامه، اطلاعات مورد نیاز جمعآوری شده است. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون T تک نمونهای، تحلیل واریانس و رگرسیون (در نرم افزار SPSS) صورت گرفته است. نتایج حاصل از T تک نمونهای نشان میدهد که میانگین راهکارهای مورد مطالعه جهت کنترل ترافیک، بهطور کلی بالاتر از حد متوسط (3.95) میباشد. نتایج آزمون رگرسیون نیز نشان میدهد که راهکار مشارکت مردمی با بتای 0.360 و سیستمهای حمل و نقل هوشمند با بتای 0.329 بیشترین تاثیر را بر کنترل ترافیک در شهر تبریز دارد و راهکار زیرساختی، طرحها و پروژههای عمرانی با بتای 0.160 تاثیر کمی بر کنترل ترافیک شهر تبریز داشته است.