نقش اضطراب دچارشدن به بیماری کووید 19 بر سلامت روان و کیفیت زندگی با میانجیگری امیدواری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22108/ppls.2022.127654.2080چکیده
ویروس کرونا تأثیر گستردهای بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی، ارتباطات، محیط و زندگی شخصی انسانها داشته است. درک دقیق این تأثیرات گسترده و طرحریزی مداخلات مناسب مستلزم مطالعات میانرشتهای است؛ ازاینرو، مطالعۀ حاضر در راستای بررسی تأثیرات روانشناختی کرونا ویروس و عوامل محافظتکنندۀ روانشناختی در برابر آسیبهای ناشی از آن انجام شد. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر اضطراب دچارشدن به ویروس کرونا بر سلامت روان و کیفیت زندگی با میانجیگری امیدواری در کاربران فضای مجازی بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و برای آزمون روابط بین متغیرها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. ۲۳۰ نفر از کاربران فضای مجازی به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای بهکاررفته در این پژوهش مقیاس اضطراب بیماری کرونا، پرسشنامۀ سلامت روان، پرسشنامۀ کیفیت زندگی و مقیاس امیدواری بودند. یافتههای پژوهش نشان دادند اضطراب کرونا بر سلامت روان و کیفیت زندگی تأثیر منفی معنادار دارد و امیدواری بر سلامت روان و کیفیت زندگی تأثیر مثبت معناداری دارد. همچنین، نقش میانجیگر امیدواری در اضطراب دچارشدن به ویروس کرونا بر سلامت روان و کیفیت زندگی معنادار بود؛ درنتیجه، امیدواری با کاهش اضطراب دچارشدن به ویروس کرونا، سلامت روان و کیفیت زندگی را ارتقا میدهد.