بررسی تأثیر مصالح پیادهراهها در آسایش حرارتی محیط شهری (با تأکید بر کفسازی سرد)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
2 استادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفه ای، تهران، ایران
doi
10.22080/usfs.2024.26353.2396چکیده
گسترش جوامع شهری موجب بروز تغییرات قابل توجهی در شرایط محیط زندگی انسانها شد. این تغییرات مشکلات زیادی ازجمله افزایش تنشهای حرارتی و عدم برقراری آسایش حرارتی در فضای شهرها را به وجود آوردند. ازجملۀ این تغییرات حضور سطوح مصنوع در فضاهای شهری است که جایگزین سطوح طبیعی شده است و درصد بالایی از سطح شهرها را شامل میشوند. تفاوت در ویژگیهای سطوح مصنوع، تأثیر آنها را بر شرایط آسایش حرارتی محیط، نسبت به سطوح طبیعی متفاوت کرده است. در این پژوهش پیادهراهها که بخش بزرگی از سطوح مصنوع در شهرها را شامل میشوند، موضوع مورد مطالعه است و اثرات تغییر در ویژگیهای آنها بر آسایش حرارتی در فضاهای باز ارزیابی میشود. در این مطالعه از روشهای اندازهگیریهای میدانی و شبیهسازی عددی استفاده شده است. اندازهگیریهای میدانی بهوسیله دستگاه دیتالاگر و در محوطه دانشگاه امام خمینی قزوین انجام شد. همچنین با مدلسازی سایت توسط نرمافزار انویمت شبیهسازیهای عددی برای گرمترین روز از سال (25 تیر1401) انجام شد. نتایج دادههای بهدستآمده از شبیهسازیها با دادههای اندازهگیری شده اعتبارسنجی شد. سپس دو ویژگی مصالح پیادهراه، آلبدو (ضریب بازتاب) و ضخامت مصالح در مقادیر مختلف شبیهسازی و نتایج بهدستآمده از تاثیرگذاری آنها بر روی PET آسایشحرارتی محیط توسط دو شاخص دمای معادل فیزیولوژیکی و شاخص جهانی آبوهوای حرارتی (UTCI) ارزیابی شد. براساس نتایج، آلبدو اثرگذاری بیشتری بر روی شاخصهای حرارتی دارد که کاهش در مقدار آن از 0.8 به 0.2 حداکثر 3 و بهطور متوسط 0.4 درجه سانتیگراد باعث کاهش در شاخص آسایش حرارتی PET خواهد شد. ضخامت مصالح پیادهراهها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج مربوط به آن نشاندهندۀ اثرگذاری بسیار کم و مقطعی تغییرات این مشخصه، بر روی آسایش حرارتی محیط است.