فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 مقدمه: ساختار و عملکرد فیزیولوژیکی بافت عضلانی در دوره‌ی کودکی افزون‌بر رشد طبیعی، تحت تأثیر عوامل مختلف ازجمله تمرین‌های ورزشی قرار می‌گیرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین ترکیبی مقاومتی–هوازی بر عامل مکانیکی رشد عضلانی (MGF) و رشد سارکومرهای عضلات دوقلو و نعلی بچه‌موش‌های نر در دوران رشد بود.مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ی حاضر تعداد ده سر موش صحرایی نر ویستار دوهفته‌ای به‌طور تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. برنامه‌ی تمرین ترکیبی مقاومتی-هوازی به‌مدت شش هفته در روزهای مجزا انجام شد. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه‌ی تمرینی، موش‌ها تشریح شدند و عضلات دوقلو و نعلی جدا و برای انجام آزمایش‌های پاتولوژیکی استفاده شدند. سپس بافت عضلانی به‌کمک هماتوکسیلین به‌منظور متمایزکردن عناصر موجود در آن رنگ‌آمیزی شد. تعداد و طول سارکومر‌ها توسط میکرسکوپ نوری اندازه‌گیری شد.یافته‌ها: آزمون آماری t مستقل نشان داد که عامل رشد مکانیکی در عضله‌ی نعلی 0/0028≥P و دوقلو 0/0001≥P در گروه تمرین دارای مقادیر بالاتری نسبت‌به گروه کنترل بود. همچنین تعداد و طول سارکومرهای عضله‌ی نعلی به‌ترتیب (0/0016≥P) (P≤0.0001) و دوقلو (P≤0.0006) (P≤0.0348) در گروه تمرین دارای مقادیر بالاتری بود.نتیجه‌‌گیری: نتایج نشان داد که هایپرتروفی طولی عضلانی در اثر تمرین ترکیبی مقاومتی-هوازی در بچه‌موش‌های نر در دوران رشد افزایش یافت که با افزایش MGF در هر دو نوع بافت عضلانی تندانقباض و کند‌انقباض همراه بود. با این وجود اثر تمرین بر افزایش طول سارکومرهای بافت عضلانی کندانقباض در مقایسه با تندانقباض بیشتر بود.