بررسی عوامل موثر بر میزان رضایتمندی کاربران از مسیرهای دوچرخه سواری درون شهری؛ مورد مطالعاتی: مسیرهای دوچرخه سواری شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22080/usfs.2023.25232.2347چکیده
طرح مسأله: رشد شتابان کلانشهرها در جهان، باعث افزایش جمعیت و تمایل به استفاده هرچه بیشتر از خودروها شده است. کلانشهر تهران نیز از این امر مستثنا نیست. استفاده و ترویج دوچرخهسواری بهعنوان یکی از پاکترین شیوههای حملونقلی همواره مورد توجه بوده است که موانع و عوامل زیادی بر این موضوع اثرگذار بوده است. هدف: هدف از پژوهش پیش رو بررسی عوامل مؤثر بر میزان رضایتمندی از مسیرهای دوچرخه در شهر تهران براساس نظرات و ترجیحات شهروندان است که از این مسیرها استفاده میکنند. روش: پژوهش بهلحاظ نوع کاربردی و با روش ترکیبی (کمی-کیفی) انجام شده است. پس از استخراج شاخصها از طریق مرور منابع، تعداد 138 پرسشنامه توسط شهروندان تهرانی که از این مسیرها استفاده میکنند، تکمیلشده است. روش تحلیل عاملی جهت استخراج عوامل و رگرسیون چند متغیره جهت بررسی میزان همبستگی بین رضایت شهروندان از مسیرهای دوچرخه و عوامل ذکرشده، به کار گرفتهشده است. یافتهها: پس از 44 چرخش واریماکس در مجموع تعداد 14 عامل با واریانس تجمعی بالاتر از 60 درصد استخراجشده است. 2 عامل از عوامل فوق تنها دربرگیرنده یک شاخص بوده است و حذف شده و میان 12 عامل باقیمانده بهعنوان متغیر مستقل و میزان رضایت شهروندان بهعنوان متغیر وابسته. رگرسیون چندمتغیره برقرار شده است. نتایج: میان رضایت شهروندان و عوامل وضعیت مسیر، عوامل بصری، تأسیسات و تجهیزات، عوامل نهادی، وضعیت ساماندهی، عوامل اجتماعی، مدیریت و برنامهریزی ترافیک و عوامل زمانی ارتباط مستقیم و معناداری برقرار است، بهگونهای که با افزایش یکی دیگری نیز افزایش مییابد. بنابراین پیشنهاد میشود مدیران، برنامهریزان، طراحان و تمامی عوامل مؤثر بر برنامهریزی شهری، عوامل ذکرشده را بهعنوان عوامل مؤثر بر میزان رضایت شهروندان از مسیرهای دوچرخهسواری مورد توجه قرار دهند.
