مدلسازی پهنههای اسکان موقت در مدیریت بحران زلزله با استفاده از مدلهای تصمیمگیری فازی-مبنا (مطالعه موردی شهر مرند)
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز
3 گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، داشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
2-2چکیده
چکیده شهر مرند از لحاظ وضعیت لرزهخیزی در پهنههای با خطر بسیار زیاد قرارگرفته است، ازاینرو مساله اسکان موقت و بهینهسازی اسکان جمعیت در هنگام بروز بحران زلزله از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و مدلسازی مکانی مراکز پیشنهادی اسکان موقت به منظور مدیریت بحران زلزله در شهرستان مرند تدوین گردیده است. با مطالعه مبانی نظری تحقیق و استفاده از نظرات کارشناسان هشت معیار موثر در پهنهبندی مراکز اسکان موقت استخراج گردیده و در قالب دو مدل؛ فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) و سیستم استنتاج فازی (FIS)، مراکز با شرایط مناسب به منظور اسکان موقت در مدیریت بحران زلزله مشخص گردیدند. با مقایسه نتایج بهدستآمده از دو مدل بر اساس نظر کارشناسان و امکانسنجی استفاده بهینه و عملی از پهنههای پیشنهادی، از میان پهنههای با شرایط بسیار مناسب در سیستم استنتاج فازی، 232723 مترمربع و در مدل فرآیند تحلیل سلسله مراتبی 44995 مترمربع مورد تایید کارشناسان و دارای شرایط تعریفشده میباشند؛ که نشان از دقت و صحت بیشتر نتایج حاصل از سیستم استنتاج فازی نسبت به فرآیند تحلیل سلسله مراتبی میباشد. استفاده از نتایج حاصل از این تحقیق توسط مدیران و برنامهریزان شهری نقش مؤثری در مدیریت بحران زلزله خواهد داشت.