بررسی تاثیر شاخصهای اقتصاد مقاومتی بر رشداقتصادی با تاکید بر شاخصهای آسیبپذیری و تابآوری
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد ،دانشگاه لرستان ،دانشکده مدیریت و اقتصاد
2 دانشجویی دکتری اقتصاد بخش عمومی، دانشگاه لرستان دانشکده اقتصاد و مدیریت
doi
10.22034/iec.2025.2054304.2854چکیده
مقدمه:در پی تشدید تحریمهای اقتصادی بینالمللی علیه ایران و وابستگی تاریخی و ساختاری اقتصاد کشور به درآمدهای حاصل از صادرات نفت، پدیده «شوکهای نفتی» به عنوان عاملی تعیینکننده در نوسانات اقتصادی ظاهر شده است. این شرایط بحرانی، زمینهساز ورود و تکامل مفهوم «اقتصاد مقاومتی» به ادبیات اقتصادی ایران شد؛ مفهومی که شاخصهای کلیدی آن را میتوان «تابآوری» در برابر فشارها و «کاهش آسیبپذیری» در برابر شوکهای خارجی دانستهدف: هدف این پژوهش، بررسی تاثیر شاخصهای اقتصاد مقاومتی بر تولید ناخالص داخلی ایران است.روش شناسی: با استفاده از روش خود رگرسیونبرداری با وقفه توزیعی و دادههای مربوط به دوره زمانی 1370 تا 1402، تاثیر دو شاخص تابآوری و آسیبپذیری اقتصادی بر تولید ناخالص داخلی ایران مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.یافتهها: یافتهها نشان میدهند که شاخص تابآوری اقتصاد، تاثیر مثبت و معناداری بر تولید ناخالص داخلی داشته، در حالی که شاخص آسیبپذیری اقتصادی، تاثیر منفی و معناداری بر آن دارد.نتیجهگیری: این نتایج حاکی از آن است که افزایش تابآوری اقتصادی و کاهش آسیبپذیری اقتصادی، منجر به افزایش تولید ناخالص داخلی میشود.