سنجش وضعیت کنونی کلانشهر اهواز به لحاظ بهره‌گیری از فناوری در راستای ارتقای کیفیت محیطی

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دکتری گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22080/usfs.2023.24635.2321
چکیده

امروزه در جهان، استفادۀ هوشمندانه از فناوری به‌عنوان راهبردی کارآمد در راستای ارتقای کیفیت محیطی، به‌ویژه در شهرهای کشورهای پیشرفته در دستور کار بوده و در این فرآیند، سنجش وضعیت کنونی به‌عنوان اولین گام در راستای وضعیت کنونی بهره‌گیری از فناوری در راستای ارتقای کیفیت محیطی مطرح است. اما مسئله این است که چنین سنجشی در کلانشهر اهواز انجام نگردیده است. لذا، هدف پژوهش، سنجش وضعیت کنونی کلانشهر اهواز به لحاظ بهره‌گیری از فناوری در راستای ارتقای کیفیت محیطی است. این مقاله در زمرۀ پژوهش‌های کاربردی- توسعه‌ای محسوب می‌گردد که سؤال‌محور بوده و به‌صورت اکتشافی با بهره‌گیری از روش گردآوری داده‌های اسنادی- کتابخانه‌ای و پیمایشی و با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی مختلف انجام یافته است. ابزار پیمایش، پرسشنامه لیکرت 5 درجه‌ای بوده است که روایی محتوایی نهایی آن با نظر اساتید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 893/0 تأیید گردید. جامعۀ آماری پژوهش، متشکل از گروه متخصصان شامل اساتید دانشگاه، فارغ‌التحصیلان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در رشته‌های مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای دو مرحله‌ای بوده است. که در نهایت 142 نمونه از متخصصان دانشگاهی انتخاب گردید که با توجه به مشخص نبودن تعداد جامعۀ آماری، این تعداد حجم نمونه با توجه به قوانین راسکو کفایت می‌کند. بر مبنای یافته‌های تحقیق، پیروی از نگرشی منفعل و جبرگرایانه، باعث گردیده است که نه‌تنها بهره‌گیری از فناوری در این کلانشهر در راستای ارتقای کیفیت محیطی انجام نیافته است، بلکه زمینه‌ساز معضلات متعددی در کلانشهر اهواز، به‌ویژه مشکلات زیست محیطی گردیده است