تحلیلی بر شاخصهای سرزندگی در فضاهای عمومی با تأکید بر امنیت شهروندان (مطالعۀ موردی: محلۀ بنسنجان یاسوج)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 کارشناسیارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22080/usfs.2023.24950.2337چکیده
در دهههای اخیر به دنبال گسترش روزافزون جمعیت شهری، نیاز به سرزندگی بهعنوان یکی از نیازهای حیاتی در فضاهای شهری مورد توجه قرار گرفته است. نبود سرزندگی در فضاهای شهری موجب بی روح شدن این فضاها میشود که میتواند نقش زیادی در احساس امنیت شهروندان داشته باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر ارزیابی سرزندگی در محلۀ بنسنجان یاسوج و همچنین نقش سرزندگیِ این محله در احساس امنیت ساکنان است. برای این منظور از شاخص امنیت، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، زیستمحیطی و کالبدی استفاده شد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است. دادههای پژوهش با استفاده از مطالعات کتابخانهای و بررسی میدانی جمعآوری و حجم نمونۀ پژوهش نیز براساس فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شد. در این پژوهش برای ارزیابی رضایتمندی از مولفههای سرزندگی از آزمون t تک نمونهای،برای بررسی تاثیر هر یک از شاخصهای پژوهش بر میزان رضایت از سرزندگی از آزمون رگرسیون ترتیبی و برای بررسی تاثیر میزان سرزندگی بر احساس امنیت ساکنان و ارتباط بین سرزندگی در محلۀ بنسنجان و احساس امنیت ساکنان از آزمونهای رگرسیون خطی ساده و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج آزمون t نشان میدهد که میزان سرزندگی در محلۀ بنسنجان وضعیت مطلوبی ندارد. آزمون رگرسیون ترتیبی نشان میدهد که بین سرزندگی در این محله و هر یک از شاخصهای پژوهش رابطۀ معنیداری وجود دارد. با توجه به آزمون همبستگی، وضعیت موجود شاخصهای سرزندگی نتوانسته است باعث بهبود احساس امنیت ساکنان شود. همچنین آزمون رگرسیون خطی ساده نیز نشان داد که متغیر سرزندگی بر احساس امنیتِ موجود در این محله موثر است
