نقش سرمایۀ روانشناختی بر توانایی حل مسئلۀ اجتماعی با میانجیگری ترجیحات فکری
نویسندگان
1 گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22108/ppls.2021.127398.2117چکیده
هدف از این مطالعه، بررسی نقش سرمایۀ روانشناختی و توانایی حل مسئلۀ اجتماعی با توجه به میانجیگری ترجیحات فکری بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و حجم نمونه با توجه به تعداد افراد جامعه و براساس فرمول کوکران 384 نفر به دست آمد. آزمودنیها به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و درون هر خوشه به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای حل مسئلۀ اجتماعی، سرمایۀ روانشناختی و ترجیحات فکری استفاده شد. نتایج نشان دادند سرمایۀ روانشناختی، تغییرات حل مسئلۀ اجتماعی را بهطور مستقیم تبیین میکند. همچنین، سرمایۀ روانشناختی بهطور غیرمستقیم و ازطریق متغیر میانجی ترجیحات فکری بر متغیر توانایی حل مسئلۀ اجتماعی تأثیر دارد که بیشترین تأثیر را در این مدل داراست. همچنین، نتایج نشان دادند مدل انتخابی با دادهها برازش دارد؛ بنابراین، سرمایههای روانشناختی بهعنوان یک ظرفیت روانی مطلوب و با بهرهگیری از ترجیحات فکری، بر توانایی راهحلیابی افراد تأثیر میگذارد و آن را تسهیل میکند.