مقایسه اثربخشی درمان شفقت به خود ذهنآگاه، و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی هیجانی و اضطراب درد زنان شاغل مبتلا به سردرد میگرنی
نویسندگان
1 روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.30476/smsj.2025.102013.1508چکیده
مقدمه: سردرد میگرنی بهعنوان یک اختلال نوروژنیک میتواند روی سلامت روانی بیماران هم تأثیر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان شفقت به خود ذهنآگاه، و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی هیجانی و اضطراب درد زنان شاغل مبتلا به سردرد میگرنی انجام شد.مواد و روشها: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شـامل زنان شاغل مبتـلا بـه سـردرد میگرنی شـهر رشت در سال 1402 بـود که از بین آنها 60 نفر به روش هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه 20 نفری آزمایش و گواه جایگذاری شدند. جهت جمعآوری داده از پرسشنامه ناگویی هیجانی و اضطراب درد استفاده شد. هر دو گروه آزمایش مداخلات پذیرش و تعهد و شفقت به خود ذهنآگاه را به مدت 8 جلسه ۹۰ دقیقهای دریافت کردند. در نهایت دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری در نرمافزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد.یافتهها: با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین ناگویی هیجانی (دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توصیف احساسات، تفکر بیرونمدار) و اضطراب درد بیماران و پسآزمون سه گروه تفاوت معنیداری وجود دارد و علاوه بر این بین میانگین پسآزمون گروه شفقت به خود ذهنآگاه و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تفاوت معناداری در سطح 0/01 مشاهده نشد.نتیجهگیری: نتایج بهدستآمده مشخص کرد هر دو درمان میتوانند بهعنوان گزینههای مؤثر برای کاهش اثرات مخرب سردرد میگرنی روی سلامت روانی زنان مبتلا به سردرد میگرنی مورد استفاده قرار گیرند.