بررسی رابطه ذهنآگاهی و مسئولیتپذیری با روابط بین فردی و پذیرش اجتماعی دانشجویان؛ نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
doi
10.30476/smsj.2025.101528.1488چکیده
مقدمه: بررسی پذیرش اجتماعی و روابط بین فردی دانشجویان و عوامل مرتبط با آنها، بینشهای مهمی برای افزایش مداخلات آموزشی و اجتماعی در این زمینه ارائه میدهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی در رابطه بین ذهنآگاهی و مسئولیتپذیری با روابط بین فردی و پذیرش اجتماعی انجام گرفت.مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری، دانشجویان دختر و پسر مقطع دکترای حرفهای دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 2008 نفر بودند , حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 برآورد شد. جمعآوری دادهها با استفاده پرسشنامههای ذهنآگاهی بائر (2006)، مسئولیتپذیری نعمتی (1387)، مهارتهای ارتباط بین فردی منجمی زاده (1391)، پذیرش اجتماعی کراون (1960) و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و درگروت (1991) انجام شد. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS و Amos نسخه 24 مورد تحلیل قرار گرفت.یافتهها: ذهنآگاهی اثر مستقیمی بر پذیرش اجتماعی (0/28=β) و روابط بین فردی (0/31=β) داشت. همچنین مسئولیتپذیری بر روابط بین فردی با اثر مستقیم و معنیدار به دست آمد (0/33=β). نتایج همچنین بیانگر اثر مستقیم مسئولیتپذیری بر پذیرش اجتماعی بود (0/45=β). همچنین نقش میانجی یادگیری خودتنظیمی در رابطه بین مسئولیتپذیری و پذیرش اجتماعی تائید گردید.نتیجهگیری: با افزایش ذهنآگاهی و مسئولیتپذیری، کیفیت روابط بین فردی و تمایل به پذیرش اجتماعی در دانشجویان افزایش مییابد. همچنین یادگیری خودتنظیمی با بهبود مسئولیتپذیری و پذیرش اجتماعی بهعنوان یک متغیر میانجی در این رابطه عمل میکند.