ارزیابی مؤلفههای مؤثر بر تغییر کاربری مسکونی شهری(نمونه موردی: کلانشهر اهواز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22080/usfs.2023.24049.2291چکیده
شهراهواز در دهههای گذشته با توجه به در مرکزیت قرار گرفتن استان، مها جرتهای بیرویه روستا- شهری، نرخ بالای رشد جمعیت، عدم سیاستگذاریهای صحیح و متناسب با استاندارهای شهرسازی و عدم رعایت سرانهها و تراکمهای شهری تغییرات زیادی را در کاربریهای اراضی خود تجربه نموده است، بطوریکه فضای مسکونی نسبت به سایر کاربریها تغییرات زیادی داشته است. این امر باعث گردیده است تا زمینهای کشاورزی مرغوب زیادی از شهر اهواز زیر ساختمانسازیهای غیراصولی شهری قرار گیرد.بههمین منظور، هدف پژوهش حاضر ارزیابی مؤلفههای مؤثر بر تغییر کاربری مسکونی شهری(نمونه موردی: کلانشهر اهواز) است. روش انجام پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده که اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانهای و از طریق تکمیل پرسشنامه جمعآوری گردیدهاست و جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون T و از رویکرد آماری مدلسازی معادلههای ساختاری (SEM) استفاده شد. نتایج نشان داد که الگوی مفهومی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار است. از طرف دیگر، نتایج نشان داد که بین مولفههای پژوهش حاضر با تغییرات کاربری مسکونی شهری رابطهی مثبت و معناداری وجود دارد؛ و همچنین نتایج آزمون تی تک نمونهای نشان داد که بالاترین میانگین و در نتیجه بیشترین تاثیر بر تغییر کاربری مسکونی به ترتیب مربوط به عامل محیطی (با میانگین 01/4)، عامل اقتصادی (96/3)، عامل اجتماعی (86/3) و عامل فرهنگی (52/3) بود. مطابق نتایج بیشترین تاثیر مربوط به عامل محیطی و کمترین تاثیر مربوط به عامل فرهنگی بود. بنابراین جهت انجام اقدامات لازم نیازمند توجه جدی مدیران و برنامهریزان شهری و منطقهای است.