مروری بر اثر نانوسیالات در کاهش میزان هدررفت آب و بهبود مشخصههای حرارتی در برجهای خنککن
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2018.257411.874چکیده
در بیشتر کارخانهها، برجهای خنککن جزء کاربردیترین تجهیزاتی هستند که برای حذف حرارت اضافی در فرایند و پسدادن آن به محیط استفاده میشوند. مقالۀ حاضر یک مرور اجمالی بر روشهای نوین در حوزۀ تأثیر انواع نانوسیالات بر بهبود خواص حرارتی و کاهش میزان هدررفت آب است. نانوسیالات میتوانند خواص حرارتی همچون ظرفیت گرمایی ویژه و ضریب رسانش حرارتی را بهبود بخشند و سبب افزایش ویسکوزیته و چگالی در مقایسه با سیال پایه شوند. پراکندهشدن نانوذره سبب افزایش کشش سطحی نانوسیال شده و مقاومت در برابر تبخیرشدن آب افزایش مییابد. بنابراین، در مقالۀ حاضر تأثیر نانوسیالات رویاکساید/آب، گرافیت نانوپروس/آب، آلومینا/آب، تیتانیوم اکساید/آب و مس اکساید/آب را با غلظتهای متفاوت بر بهبود عملکرد برجهای خنککن بررسی میشود. در تحقیقات مشاهدهشده با استفاده از نانوسیالات مشخصههایی از جمله میزان خنککردن، مشخصۀ برج خنککن، ضریب انتقال حرارت حجمی و بازده بهبود مییابد. بهترین نمونۀ گزارششده در مقالات انجامشده، استفاده از نانوسیال رویاکساید/آب با غلظتهای 02/0 و 05/0 wt% است که ویژگی مشخصۀ حرارتی را بهترتیب به میزان 5/21 و 5/22 درصد در مقایسه با آب خالص بهبود داده بود. در ادامه، نتایج آنالیز حساسیت در تحقیقات صورتگرفته تحلیل و بررسی میشود.