پیش‌بینی نشانه‌های شخصیت خودشیفته بر اساس ادراک سبک‌های فرزندپروری و روابط ابژه‌ای در دانشجویان

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزا اسلامی، واحد ارسنجان، ارسنجان، ایران

doi
10.30476/smsj.2025.100932.1466
چکیده

 مقدمه: بررسی سلامت روان‌شناختی دانشجویان از ارکان اساسی پیشرفت هر جامعه‌ای بشمار می‌رود. ازاین‌رو پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی نشانه‌های شخصیت خودشیفته بر اساس ادراک سبک‌های فرزندپروری و روابط ابژه‌ای در دانشجویان انجام شد.مواد و روش‌ها: طرح مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود، و جامعه آماری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز که در نیم‌سال اول سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 376 نفر از این دانشجویان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای جهت انجام پژوهش انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه‌های شخصیت خودشیفته آمز و همکاران، سبک‌های فرزندپروری بامریند و روابط ابژه بل بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 23 تجزیه و تحلیل گردید و با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به بررسی فرضیه‌های پژوهش پرداخته شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که از بین سبک‌های فرزندپروری سبک‌های سهل‌گیر (P=0.001, β=0.311) و استبدادی (P=0.003, β=0.294) به‌صورت مثبت و معنادار و سبک اقتدار منطقی (P=0.001, β=0.307) به‌صورت منفی و معنادار؛ و از بین ابعاد روابط ابژه‌ای، ابعاد بیگانگی (P=0.005, β=0.288) و خودمحوری (P=0.001, β=0.302) به‌صورت مثبت و معنادار قادر به پیش‌بینی خودشیفتگی بودند.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت که به‌طورکلی عملکرد والدین و خانواده در بروز نشانه‌های اختلالات شخصیتی از جمله خودشیفتگی فرزندان نقشی کلیدی دارد. بنابراین انجام چنین پژوهش‌هایی می‌تواند به آسیب‌شناسی اختلال خودشیفتگی در دانشجویان که عمدتاً در دوران جوانی هستند و همچنین به انتخاب راهکارهای مناسب توسط والدین کمک نماید.