ارائه مدلی جهت ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران آموزش و پرورش مقطع ابتدایی (مورد مطالعه: شهرستان بندرعباس)

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

2 گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 گروه علوم تربیتی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

4 گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و اقتصادی، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.30476/smsj.2025.101951.1506
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف تدوین مدل ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران آموزش و پرورش مقطع ابتدایی انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع استقرای قیاسی و پژوهش فراترکیبی است. نمونه‌های انتخابی شامل مدیران و کارشناسان سازمان آموزش و پرورش با تعداد 20 نفر به‌صورت هدفمند بود که با نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای تعیین متغیرهای صلاحیت‌های هیجانی و صلاحیت‌های اجتماعی مدیران به روش تجربی از مصاحبه استفاده شد. براساس بررسی مبانی نظری و تئوری تحقیق، مؤلفه‌های اصلی و فرعی و شاخص‌های مؤثر بر صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی شناسایی و در قالب چک‌لیست امتیازی تدوین، و برمبنای رویکرد قیاسی با روش تحلیل محتوا، شاخص‌ها و مؤلفه‌های تحقیق تأیید گردید. مصاحبه‌های انجام شده به‌صورت تجربی و حضوری با نمونه‌ها صورت گرفت. در مبحث کدگذاری در حدود 800 کد سنجش شد و در بررسی نهایی 160 کد مشخص گردید. پس از تعیین متغیرهای تحقیق، واحدهای تحلیل (مضمون، مقوله و نشانگرها) مشخص گردید.یافته‌ها: مضمون‌های تعیین‌شده برای ارائه مدلی جهت ارتقای صلاحیت‌های هیجانی و اجتماعی مدیران، حاوی 8 متغیر اصلی تحقیق شامل کیفیت زندگی کاری، حمایت گرایی، واقع‌گرایی، اعتمادسازی، تعهد اجتماعی، صلاحیت شغلی، صلاحیت فردی و صلاحیت اجتماعی بودند.نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت صلاحیت اجتماعی و هیجانی در بهبود عملکرد مدیران و کمک به آن‌ها در دستیابی به اهداف خود در سازمان، استفاده از الگوی تدوین‌شده می‌تواند برای بهبود شایستگی‌ها، صلاحیت‌های عاطفی و اجتماعی مدیران، آموزش تفکر، نیروی انسانی خلاق و کارآفرینی در سیستم آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گیرد.