بررسی نقش میانجی مشارکت سازمانی در رابطه بین مدیریت استعداد و مؤلفه‌های آن با بالندگی سازمانی در بیمارستان‌های دولتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.

3 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

5 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.

doi
10.30476/smsj.2025.101158.1477
چکیده

مقدمه: هدف این مقاله بررسی نقش میانجی مشارکت سازمانی در رابطه بین مدیریت استعداد و مؤلفه‌های آن با بالندگی سازمانی در بیمارستان‌های دولتی بود.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه هدف آن شامل کلیه کارکنان بیمارستان‌های دولتی شهر بوشهر در سال 1400 بود که بر اساس جدول مورگان برابر 384 نفر برآورد شدند و در نهایت با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، متناسب با حجم کارکنان هر اداره انتخاب شدند. جهت سنجش مدیریت استعداد از پرسشنامه بنی‌اسدی، جهت سنجش مشارکت سازمانی از پرسشنامه حسینی‌نوه، و جهت سنجش بالندگی سازمانی از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه‌ها با کسب نظر 30 نفر از نخبگان بر اساس ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 23 استفاده گردید.یافته‌ها: نتایج نشان داد که مشارکت سازمانی در رابطه بین مدیریت استعداد و مؤلفه‌های آن (جذب نیروی انسانی، شناسایی استعدادها و ایجاد مخزن استعدادها) با بالندگی سازمانی در بیمارستان‌های دولتی نقش میانجی دارد (0/05>P). در مؤلفه‌های ارزیابی مستمر، حفظ و نگهداری استعدادها، درگیر کردن نیروی انسانی و توسعه و بهسازی استعدادها رابطه معنی‌داری مشاهده نگردید (0/05<P).نتیجه‌گیری: یکی عوامل مهم در موفقیت سازمان‌ها بالنده و روبه رشد بودن آن‌هاست. اگر سازمانی بالندگی نداشته باشد خیلی زود از دور رقابت خارج می‌شود و ممکن است منزوی گردد، بنابراین باید تلاش کرد تا عوامل مؤثر بر آن شناسایی شود.