تعیین بهینه ترین حالت طراحی و اجرای حوضچه های تغذیۀ مصنوعی
نویسندگان
1 استاد، گروه سازه های آبی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 کارشناس ارشد، سازه های آبی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه ایلام
doi
10.22059/ije.2018.235192.640چکیده
برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی و جایگزیننشدن آنها، در بسیاری از آبخوانهای کشور موجب کاهش سطح آب زیرزمینی شده است. بنابراین، تعیین مناطق مناسب برای تغذیۀ مصنوعی بهعنوان راهکاری برای جبران این مشکل، اهمیت زیادی دارد. هدف از این تحقیق در مرحلۀ اول، مکانیابی حوضچههای تغذیۀ مصنوعی با استفاده از روش منطق فازی و در مرحلۀ بعد انتخاب گزینۀ برتر طراحی این حوضچههاست. برای انتخاب گزینۀ برتر به منظور طراحی حوضچههای تغذیۀ مصنوعی از نسبت درآمد به هزینۀ حوضچهها استفاده شد. به این منظور، پنج سناریوی ارتفاعی تعریف شد. برای پارامتر درآمد که شامل حجم نفوذ آب میشود، هر یک از سناریوها در نرمافزار Hec-HMS اجرا شده و بر اساس سرعت نفوذ پایه، مقدار درآمد هر یک از سناریوها تعیین شد. هزینۀ هر یک از سناریوها نیز بر اساس مصالح بهکاررفته و سایر پارامترها محاسبه شد. نتایج نشان داد اراضی مناسب برای اجرای طرح تغذیۀ مصنوعی با بهکارگیری منطق فازی 86/0 درصد بسیار مناسب و 70/4 درصد مناسب تشخیص داده شد. برای انتخاب گزینۀ برتر در طراحی حوضچههای تغذیه، بر اساس تابع هدف درآمد به هزینه، سناریوی ارتفاع خاکریز 5/2 متر بهترین شرایط و بر اساس تغییرات درآمد سناریوی ارتفاع خاکریز دو متر بهترین حالت برای احداث طرح تغذیۀ مصنوعی را دارد.
