سیاست‎های پولی و تأثیر آن بر رشد اقتصادی؛ با تأکید بر نرخ سود بانکی در ایران

نویسندگان

1 استاد دانشکده‎ی اقتصاد دانشگاه تهران

2 کارشناس ارشد اقتصاد دانشکده‎ی اقتصاد دانشگاه تهران

doi
10.22059/jte.2013.30199
چکیده

یکی از مهم‎ترین یافته‌های اقتصاددانان در طول دهه‌های اخیر، پی‌بردن به وجود ارتباط علی بین توسعه‌ی مالی و رشد اقتصادی است. تا قبل از دهه‌ی 1970 بیش‌تر اقتصاددانان بر این باور بودند که برای دستیابی به سطوح بالاتر رشد اقتصادی، سیاست‎های بخش عمومی به‌طور عمده باید معطوف به انباشت سرمایه‎ی فیزیکی باشد. تا این‎که در دهه‌ی 1970 میلادی و به دنبال نظریات مطرح شده توسط مک‌کینون و شاو (1973) مبنی بر این‌که آزادسازی و توسعه‌ی مالی نرخ رشد اقتصادی را تشدید می‌کند، دیدگاه مسلط به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. با توجه به اهمیت موضوع و با توجه به این‌ حقیقت که کشور ما تا حد زیادی درگیر انواع سیاست‎های پولی سرکوب‌گرایانه بوده، لذا در این مقاله به شیوه‌ای غیرمستقیم و با تخمین معادله‎ی هم‌انباشتگی عمق ‌مالی و معادله‎ی هم انباشتگی تولید ناخالص داخلی، تأثیر این سیاست‎ها بر رشد اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته ‌است. یافته‌ی اصلی مقاله حاکی از آن است که پدیده‎ی سرکوب مالی حداقل از طریق تأثیر منفی بر عمق مالی فرآیند رشد اقتصادی را مختل می‌کند. طبقه‌بندی JEL : O16, G21, G18, G10