مقایسه تأثیر معنویت درمانی و تکنیک آزادی عاطفی معنوی بر تابآوری و امید بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال: یک مطالعۀ نیمه تجربی
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبت های روان جامعه نگر، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 مرکز تحقیقات مراقبت های روان جامعه نگر، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبت های روان جامعه نگر، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبت های روان جامعه نگر، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30476/smsj.2025.101620.1491چکیده
مقدمه: مداخلات حمایتی و پیشگیرانه به طور بالقوه بر تابآوری بیماران سرطانی اثرگذار است. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر معنویت درمانی و آزادی عاطفی معنوی (SEFT) بر تابآوری و امید بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال انجام شده است.مواد و روشها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی است که در آن 66 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال در دو گروه 33 نفره (معنویت و SEFT) مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از فرم اطلاعات جمعیت شناختی، شاخص امید هرث و پرسشنامه تابآوری کنر و دیویسون (CD-RISC) استفاده شد. جهت تجزیه تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS-24 استفاده شد.یافتهها: معنویت درمانی و آموزش آزادی عاطفی معنوی بر تابآوری و امید بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال تأثیر مثبتی داشت. امید به زندگی هم در گروه SEFT و هم در گروه معنویت درمانی افزایش معناداری داشت ولی میزان افزایش در گروه SEFT بیشتر از گروه معنویت درمانی بود. آموزش SEFTسبب افزایش 32/63 نمره امید به زندگی و 21/09 نمره تابآوری گشته و معنویت درمانی با افزایش 22/06 نمره در امید به زندگی و 8/51 در تابآوری همراه بود (0/01=P). نتیجهگیری: معنویت درمانی و آزادی عاطفی معنوی در بهبود امید زندگی و تابآوری بیماران مؤثر بوده اما آزادی عاطفی معنوی نسبت به معنویت درمانی اثرگذاری بیشتری داشت. ازآنجاکه سرطان تابآوری افراد را تحت تأثیر قرار میدهد، معنویت درمانی میتواند از طریق تأمین منابع حمایتی به شکلی غیرمستقیم، بر سازگاری روانی بیماران اثرگذار باشد.