استفاده از تئوری آنتروپی و آزمون گاما در تعیین متغیرهای ورودی برای تخمین تبخیر روزانه (مطالعۀ موردی: ایستگاه های سینوپتیک رشت، بندرانزلی و آستارا)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 استادیار گروه مهندسی منابع آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه مهندسی منابع آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/ije.2017.239442.699چکیده
در این تحقیق قابلیت تئوری آنتروپی و آزمون گاما برای تعیین ورودی مدلهای شبکۀ عصبی مصنوعی و ماشین بردار پشتیبان به منظور تخمین تبخیر ایستگاههای سینوپتیک رشت، آستارا و بندر انزلی در استان گیلان بررسی شده است. با توجه به نتایج پژوهش، برای ایستگاههای سینوپتیک رشت، آستارا و انزلی، تئوری آنتروپی وجود همۀ متغیرها را در مدلسازی مؤثر تشخیص داده است. آزمون گاما برای ایستگاه رشت دو متغیر رطوبت حداکثر و رطوبت متوسط، برای ایستگاه انزلی سه متغیر دمای حداقل، دمای متوسط و رطوبت متوسط و برای ایستگاه آستارا یک متغیر سرعت باد را از ترکیب بهینه خارج کرد. بنا بر نتایج، عملکرد هر دو مدل شبکۀ عصبی مصنوعی و ماشین بردار پشتیبان در هر دو بخش قابل قبول بوده است. در تعیین تکورودی در ایستگاه رشت روش تئوری آنتروپی و در ایستگاه انزلی روش آزمون گاما بهتر عمل کردهاند. برای ایستگاه آستارا هر دو روش عملکرد مناسبی داشتهاند. به طور کلی، با توجه به نتایج میتوان گفت که تئوری آنتروپی نسبت به آزمون گاما عملکرد قویتری داشته است.