ارزیابی مراقبتهای مدیریتشده به روش ناماسته روی سالمندان مبتلا به آلزایمر
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت و روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، ایران
3 کارشناسی ارشد گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران
4 دانشجوی دکتری پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
5 کارشناسی ارشد پرستاری، گروه پرستاری سلامت جامعه، شیرخوارگاه ولی عصر، شیراز، ایران
6 کارشناس ارشد پرستاری جراحی داخلی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
doi
10.30476/smsj.2025.101167.1478چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مراقبت ناماسته بر کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه بهصورت مداخلهای نیمه تجربی قبل و بعد بر روی 25 سالمند در دسترس مبتلا به آلزایمر که در مرکز مراقبتهای پرستاری مراقبت میکنند، انجام شد. پرسشنامه کیفیت زندگی در مرحله آخر دمانس برای ارزیابی کیفیت زندگی قبل از مداخله استفاده شد. این پرسشنامه شامل 11 گویه درزمینههای مختلف است و با طیف لیکرت 5 درجهای نمرهگذاری شده است. همه شرکتکنندگان مراقبت ناماسته را به مدت چهار ماه و هفت روز در هفته توسط مراقبان آموزشدیده دریافت کردند و در پایان مطالعه، کیفیت زندگی شرکتکنندگان مجدداً با پرسشنامه کیفیت زندگی در مرحله آخر دمانس ارزیابی شد.یافتهها: یافتههای ما نشان میدهد که میانگین نمره کیفیت زندگی شرکتکنندگان قبل و بعد از مداخله به ترتیب 24/26±45/6 و 6/55±23/72 بود. در واقع، مراقبت ناماسته بهطور قابل توجهی کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر را بهبود میبخشد (0.001>P). تمامی متغیرهای مرتبط با کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر در خانه سالمندان منتخب قبل و بعد از ارائه مراقبت ناماسته نشان از بهبود کیفیت زندگی سالمندان بعد از ارائه مراقبت ناماسته داشت.نتیجهگیری: مراقبت از بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر بسیار فراتر از رعایت دستورالعملهای پزشکی و پرستاری بوده و یک پدیده روانی و اجتماعی است که مراقبت ناماسته میتواند مراقبت کیفی برای سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر را بهبود ببخشد.