اثربخشی آموزش تحلیل رفتار متقابل بر سازگاری زناشویی افراد متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 استاد، گروه آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر آموزش تحلیل رفتار متقابل بر سازگاری زناشویی افراد متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرتهران بود.مواد و روش ها: طرح پژوهش نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه افراد متأهل دارای تعارضات خانوادگی و مشکلات سازگاری زناشویی مراجعه کننده به مراکز درمانی خدمات روانشناختی سطح شهر تهران بود. که نمونه ای به تعداد 40 نفر که واجد شرایط مراجعه کننده به مرکز مشاوره که دارای مشکلات سازگاری بودند انتخاب و در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. ابتدا همه شرکتکنندگان پرسشنامه سازگاری دونفره (DAS) را تکمیل نمودند. شرکتکنندگان گروههای آزمایش به مدت 12 جلسه تحت درمان تحلیل روابط متقابل قرار گرفتند ولی گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. پس از اتمام برنامه آموزشی هردو گروه مورد پسآزمون قرار گرفتند.یافته ها: یافته های پژوهش با نرمافزاز آماری "24 SPSS" و روشهای آماری تحلیل واریانس چندمتغیری و کواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج به دست آمده از تحلیل کواریانس نشان داد که درمان تحلیل روابط متقابل در افزایش سازگاری زناشویی خانوادگی مؤثر بوده است. همچنین نتایج به دست آمده از تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که درمان تحلیل روابط متقابل در افزایش مؤلفه های سازگاری زناشویی خانوادگی مؤثر بوده است.نتیجه گیری: بنابراین با توجه به نتایج پژوهش، بکارگیری تحلیل رفتار متقابل در زوجین موجب سازگاری زناشویی بیشتر و بهبود روابط آنها می شود.
