برساخت الگوی شهر ایمن براساس شاخصه های رفتاری ساکنین (نمونه موردی محله سعدی ساری)
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، آموزشکدهی صنعتی مازندران، بابل، ایران.
2 دانشجوی گروه معماری دانشگاه آزاد ساری، ساری، ایران.
3 دانشیار، گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22080/usfs.2021.3515چکیده
روند شتابان شهرنشینی در کشورهای درحال توسعه با افزایش آمار جرم و جنایت در این کشورها همراه بوده است. ایران نیز مانند بسیاری ازکشورها وضعیت سختی دارد. یکی از جدیدترین رویکردها در مطالعات ساختار شهری توجه به نسلهای متفاوت پیشگیری از جرم ازطریق طراحی محیطی است. تأثیر الگوهای رفتاری ساکنین (انزوا، قرابت، مدارا و گمنامی) بر امنیت و سنجش رابطهی بین خصوصیات محیط کالبدی و رفتار ساکنین با توجه به رویکرد CPTEDکه منجر به بالارفتن امنیت محیطی می-شود، ضروری به نظر میرسد. پژوهش حاضر، ازنظر روششناسی در دستهی تحقیقات توصیفی و اکتشافی با رهیافت پژوهشهای کمّی قرار میگیرد. هدف از این پژوهش، بررسی رابطهی بین محیط کالبدی و رفتار ساکنین درجهت ارائهی فاکتورهای تعیین-کننده در طراحی محیطهای مسکونی امن و بهطور جزء آمار توصیفی در تأیید یا رد فرضیههای تحقیق به کاربست مدل تحلیل عاملی، استفاده ازآمار استنباطی (از طریق معیارGOF وآزمون (F و استفاده از آزمون کولموگروف- اسمرینوف است. محلهی سعدی ساری بهسان مصداق بارزی از محلههای امن واجد امنیت محیطی است که متأسفانه رو به ناامنی میرود. برای مدل حاضر GOF برابر 64/ 0محاسبه شد که نشان از برازش کلی بسیار قوی مدل دارد. متغیرهای وابسته و مستقل تحقیق، بدون درنظرگرفتن مقدار متوسط انحراف درحد متوسط و متغیر الگوهای رفتاری ساکنین درحد بالا قرار دارد. کلیهی فرضیههای تحقیق تأیید شد و نتیجهی تحقیق، ارائهی مدلهای مفهومیCPTED با چالش در نسلهای این مفهوم است.