تعیین کارایی شرکتهای توزیع برق ایران و عوامل مؤثر بر آن با استفاده از تحلیل پوششی دادهها و رویکرد دو مرحلهای
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکترای علوم اقتصادی دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس
5 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
10.22059/jte.2012.25008چکیده
در این مقاله با استفاده از دادههای 36 شرکت توزیع برق ایران و با استفاده از رویکرد DEA نهاده محور، به موضوع مهم تحلیل کارایی فنی بنگاهها نسبت به مرز گروه و فرامرز و بررسی عوامل مؤثر بر کارایی در پی تجدید ساختار پرداخته میشود. در این مقاله شرکتها بر حسب چگالی مدار بالا و پایین، به دو گروه تقسیم شدهاند. به منظور بررسی اثر متغیرهای مربوط به ساختار مالکیت، ساختار شبکه و ساختار مصرف کنندگان و ساختار محیط از رویکرد دو مرحلهای استفاده شده است. نتایج نشان میدهد در بین شرکتهای گروه اول، شرکت توزیع برق خراسان و دربین شرکتهای گروه دوم، شرکت توزیع برق غرب استان تهران و شهرستان اصفهان بیشترین کارایی را با توجه به فرامرز دارند، در حالی که شرکت توزیع کهگیلویه و بویراحمد در گروهی اول و شرکت توزیع شهرستان شیراز در گروهی دوم کمترین کارایی را با توجه به فرامرز دارند. خصوصیسازی دارای اثر مثبت و عامل بار شبکه دارای اثر منفی و معنیدار بر کارایی شرکتها با توجه به مرز گروه و فرامرز بودهاند. به طور متوسط شرکتهای دارای چگالی مدار بالاتر دارای کارایی فنی و مقیاس بالاتری هستند. طبقه بندی JEL :D43، L16، L94، O13، Q48