تحلیلی بر شبکه های بومشناختی سرزمین در سطح شهر ایذه با استفاده از الگوریتم رقابت استعماری
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدهی جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران.
doi
10.22080/usfs.2021.3517چکیده
بومشناسی سیمای سرزمین، ساختار منطقه شهری را مجموعهای از شبکه بوم سیستمها میپندارد و رابطه متقابل شهر و فرآیندهای طبیعی و بستر به وجود آورنده محیط زیستی آن را مورد ارزیابی و طرحریزی قرار میدهد چنین رویکردی در گرو ایجاد نگرش سیستمی به ساختار بومشناختی منطقههای شهری است. در این پژوهش به ارزیابی شبکههای بومشناختی سیمای سرزمین در سطح شهر ایذه پرداخته میشود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف توسعه ای ـ کاربردی و از لحاظ روش شناسی توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی های میدانی است. برای دستیابی به اهداف تحقیق، 5 شاخص با 17 زیر شاخص استخراج شد. برای ارزیابی شبکههای بومشناختی سیمای سرزمین در سطح شهر ایذه از طریق الگوریتم رقابت استعماری (درخت پوشای مینیمم MST) در محیط نرمافزار Matlab 2016 استفاده گردیده است و برای فضایی سازی شاخص های موردمطالعه در سطح شهر ایذه از روش (Tracking Analyst Tools) در فرآیند تحلیل شبکه (Network Analyst Tools) در محیط نرمافزار ArcGIS استفاده شد. نتایج نشان میدهد: بیشترین قسمت سیمای سرزمین منطقه مورد مطالعاتی را لکههای ساختهشده و کمترین مساحت را لکههای آبی تشکیل میدهند در پهنه ساختوساز در سال 1365 از 100 درصد پهنه موجود در سطح شهر ایذه 44/42 درصد، در سال 1385 این عدد به 27/49 درصد و در سال 1397 به 02/59 درصد رسیده است در پهنه سبز در سال 1365 54/18 درصد، در سال 1385 این عدد به 63/14 درصد و در سال 1397 به 66/13 درصد رسیده است و در پهنه فضاهای باز و آبی در سال 1365 به ترتیب 56/37 درصد و 45/1 درصد در سال 1385 این عدد به ترتیب 12/35 درصد و 98/0 و در سال 1397 به ترتیب 34/26 درصد و 98/0 رسیده است.