مقایسۀ اثربخشی ذهنآگاهی شفقتمحور و شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر نگرشهای ناکارآمد، خودکنترلی و سلامت روان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی صنعتی سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 2. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی صنعتی سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22108/ppls.2020.120851.1861چکیده
این پژوهش با هدف مقایسۀ اثربخشی آموزش ذهنآگاهی شفقتمحور و شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر نگرشهای ناکارآمد، خودکنترلی و سلامت روان دانشجویان انجام شد. در این مطالعۀ نیمهتجربی با طرح پیش - پسآزمون و پیگیری با گروه گواه، تعداد 45 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس به روش دردسترس، انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه مداخله (15 نفر) و یک گروه گواه (15 نفر) جایگزین شدند. شرکتکنندگان در گروههای مداخله به مدت هشت هفته (هر جلسه 90 دقیقه) بهصورت گروهی در جلسات شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و آموزش ذهنآگاهی شفقتمحور شرکت کردند و گروه گواه در این بازه زمانی هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله و یک ماه بعد از مداخله با پرسشنامههای نگرشهای ناکارآمد وایزمن و بک، خودکنترلی تانجنی و سلامت عمومی گلدبرگ ارزیابی شدند. دادههای گردآوریشده با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان دادند هر دو گروه مداخله نسبت به گروه گواه در نمرات افکار ناکارآمد، خودکنترلی و سلامت روان تفاوت معناداری دارند. مقایسۀ دو گروه آموزش ذهنآگاهی شفقتمحور و شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در نمرات افکار ناکارآمد، خودکنترلی و سلامت روان تفاوت معناداری در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری نشان نداد. براساس یافتههای مطالعه، آموزش ذهنآگاهی شفقتمحور و شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در کاهش نگرشهای ناکارآمد، خودکنترلی و بهبود سلامت روان دانشجویان اثربخش بودهاند.