تحلیلی بر مکانیابی ایستگاههای آتشنشانی شهری نمونه موردی: شهر پیرانشهر
نویسندگان
1 استادد گروه جغرافیا وبرنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوجستان
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان.
3 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
2چکیده
ایستگاههای آتشنشانی یکی از مراکز مهم امدادرسانی میباشند. بدیهی است که خدماترسانی به موقع، مستلزم مکانیابی مناسب آنهاست. شهر پیرانشهر با داشتن یک ایستگاه آتشنشانی، با مشکلاتی مانند کمبود ایستگاهها، عدم توزیع مناسب و عدم مکانیابی صحیح آن مواجه است. هدف از این پژوهش، بررسی نحوه توزیع ایستگاهها و خدماتدهی آنها و تعیین مکان مناسب برای احداث ایستگاههای جدید با توجه به نیاز شهر میباشد. در این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته، اطلاعات مورد نیاز از طریق نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1390 و طرحهای جامع و تفصیلی شهر پیرانشهر و همچنین مجلات و کتب مرتبط با موضوع گردآوری شده و جهت تحلیل دادهها از نرمافزارهای، ARC GIS، Super Decisions در آن بهره گرفته شده است و با استفاده از مدل تحلیل شبکه و مدل ANP (جهت وزن دهی لایههای کاربری و مکانیابی، اولویت بندی نقاط پیشنهادی) و 6 ایستگاه جدید برای مناطقی که خارج از شعاع عملکردی آتشنشانی موجود بودند، پیشنهاد گردید تا کل شهر، بر اساس استاندارد زمانی رسیدن خودروهای آتشنشانی به محل حادثه، تحت پوشش این ایستگاهها قرار گرفته و به منظور کاهش خسارات، بهره برداری مناسب از آنها گردد.