بررسی رابطه انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانشجویان بالینی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
نویسندگان
1 استاد، گروه زبان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 فوق لیسانس، گروه اموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار، گروه زبان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4 استادیار، گروه زبان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30476/smsj.2024.101193.1479چکیده
مقدمه: عنصر اصلی دانشجویی، علمورزی و علمجویی است. دانشجوی حقیقی جویای بالا بردن توان بینشی خود در جهت افزایش حجم اطلاعات علمی، بهینهسازی اطلاعات و عمق بخشیدن به دانسته است؛ لذا این مطالعه با هدف بررسی رابطه انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانشجویان بالینی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شده است.مواد و روشها: تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر نوع مطالعه توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان بالینی پزشکی در سال 1399 بودند. ابزار جمعآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی مک اینرنی بود که در میان 293 دانشجوی بالینی که بهعنوان نمونه انتخاب شده بودند، توزیع گردید. در این مطالعه با توجه به نوع روابط متغیرها از آزمونهای آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک طرفه و T (مستقل) در نرمافزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید.یافتهها: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه میان سطح عملکرد تحصیلی دانشجویان بالینی پزشکی و ابعاد انگیزش تحصیلی مشتمل بر گرایش به کسب توانایی، (0/118=P=0/043, r)، گرایش به عملکرد، (0/146=P=0/043, r) و گرایش به هدف بیرونی (0/124=P=0/034, r)، همبستگی مثبت و معنیداری وجود دارد. نتایج این مطالعه همچنین نشان داد تنها بعد انگیزش پیشرفت تحصیلی یعنی بعد گرایش به هدف اجتماعی (0/098=P=0/096, r) که ناظر بر وابستگی اجتماعی و نوعدوستی است با عملکرد تحصیلی دانشجویان بالینی همبستگی معنیداری ندارد.نتیجهگیری: بهطورکلی یافتههای این پژوهش نشان داد که انگیزش تحصیلی در دانشجویان ازجمله عوامل تأثیرگذار بر عملکرد تحصیلی است و با افزایش انگیزش پیشرفت در فرد، عملکرد تحصیلی وی نیز بهبود مییابد.