ارزیابی درجهی تمرکز اعتبارات در عقود اسلامی و اثر آن بر رشد اقتصادی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه مازندران
2 استادیار اقتصاد و عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران
doi
10.22059/jte.2012.24670چکیده
از سال 1363 قانون عملیات بانکی بدون ربا در سیستم بانکداری ایران اجرا شد. یکی از مهمترین اهداف این قانون، حذف ربا در سیستم بانکی و اثرگذاری اعتبارات بر رشد اقتصادی از طریق برتری مشارکت پول در سرمایه است. این مقاله با استفاده از دادههای 1363 تا 1386 از طریق شاخص هرفیندال – هیرشمن، درجهی تمرکز اعتبارات در عقود بانکی را ارزیابی و رتبهبندی کرده است. نتایج نشان میدهد تمرکز در اعتبارات، بیشتر به سمت عقود مبادلهای با نرخ ثابت است و عقود مشارکتی در اهمیت دوم و کمتر قراردارد. با توجه به این که یکی از اهداف سیاستهای پولی در حذف بهره اثرگذاری بر رشد است، در بررسی علیت گرنجری، رابطهی میان اعتبارات بانکی عقود مبادلهای بر رشد معنیدار نبوده و نیاز است برای اهداف رشد، تمرکز اعتبارات به سمت عقود مشارکتی هدایت شود. طبقهبندی JEL : O42, E52