مطالعه تاثیر متقابل توزیع درآمد و انفاق در استان های ایران(رویکرد خودرگرسیون برداری پانل)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

2 استادیار، گروه اقتصاد، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.

3 استادیار گروه اقتصاد، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

4 استادیار، گروه اقتصاد، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.

doi
10.22034/iec.2024.714876
چکیده

هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر متقابل متغیرهای توزیع درآمد و انفاق در استان های ایران می باشد. جامعه آماری از 30 استان تشکیل شده و بازه ی زمانی طی سالهای 1385 تا 1401 می‌باشد. برآورد مدل با استفاده از تکنیک داده‌های تابلویی انجام شده است. نتایج برآورد بلندمدت در ارتباط با تاثیر متغیرها بر ضریب جینی نشان می دهد که افزایش شاخص قیمت، جمعیت و نرخ بیکاری، نابرابری را افزایش داده به‌طوری که افزایش یک درصدی آنها به ترتیب مقدار نابرابری را به میزان 12/0، 47/0 و 52/0 درصد افزایش می‌دهد. همچنین افزایش انفاق سرانه نابرابری را کاهش داده به‌طوری که هر یک درصد افزایش آن نابرابری را به میزان 17/0 درصد کاهش می‌دهد. نتایج در ارتباط با تاثیر متغیرها بر انفاق سرانه نشان می‌دهد افزایش شاخص قیمت و نرخ بیکاری انفاق سرانه را کاهش داده به‌طوری که هر یک درصد افزایش این متغیرها به‌ترتیب انفاق سرانه را به میزان 45/2 و 09/3 درصد کاهش می‌دهد. همچنین افزایش جمعیت و ضریب جینی، انفاق سرانه را افزایش داده به‌طوری که هر یک درصد افزایش این متغیرها به ترتیب انفاق سرانه را به میزان 73/0 و 88/5 درصد افزایش می‌دهد.