فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه بافت تاریخی شهرها به رغم پیشینه‌ی درخشان، با مشکلات پیچیده و متعدد ناشی از بی‌هویتی شهر معاصر روبه‌رو بوده و از پرمسئله‌ترین نقاط شهری به‌شمار می‌روند که گستره‌ی مشکلات پیچیده‌ی آن تمامی شهر را دربر می‌گیرد. در این راستا، به‌منظور ارتقای بافت‌های تاریخی در دهه‌های اخیر رویکردهای متعددی ارائه شده است که سیر تکاملی آنها بازآفرینی بوده که نیازمند الگوی برنامه‌ریزی و مدیریتی یکپارچه می‌باشد. با توجه به اهمیت بافت تاریخی شهرها از منظر برنامه‌ریزی و مدیریتی، هدف از تحقیق حاضر امکان‌سنجی تحقق‌پذیری نظام برنامه‌ریزی و مدیریت یکپارچه‌ی بازآفرینی بافت‌های تاریخی در کلان‌شهر تبریز می‌باشد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده که به‌منظور تحلیل داده‌ها از مدل تحلیل عاملی Q و آزمون آماری T تک‌نمونه‌ای استفاده شده است. جامعه‌ی آماری تحقیق نیز شامل مدیران شهری و نخبگان دانشگاهی و کارشناسان آشنا به مسائل بافت‌های تاریخی است که حجم نمونه با استفاده از روش دلفی 100 نفر تعیین گردیده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که نظام برنامه‌ریزی و مدیریت یکپارچه‌ی بازآفرینی بافت‌های تاریخی در کلان‌شهر تبریز در ابعاد مختلف ساختار مدیریتی (تفرق‌های تصمیم‌گیری و عملکردی)، ظرفیت‌های سازمانی و بهره‌گیری از رویکردهای متنوع و مشارکت (عدم مشارکت مردم و نهادهای خصوصی و عدم مشارکت افقی (بین‌سازمانی) و عمودی (درون‌سازمانی) در سازمان‌ها) دارای کاستی‌های اساسی است. در این راستا، سه الگوی تأثیرگذار بر تحقق‌پذیری مدیریت یکپارچه‌ی بازآفرینی، مدیریت واحد و سیستمی، نونهادگرایی و مشارکت و تنوع‌گرایی می‌باشند که ارزش آنها بر اساس مدل تحلیل عاملی Q به ترتیب 843/3، 651/2 و 798/1 به‌دست آمده است.