مطالعه اثر مهارکنندگی لیپوزوم‌های حاوی ائوزین B بر انگل پلاسمودیوم در مدل‌های درون‌تنی و برون‌تنی

نویسندگان

1 استادیار، گروه بیوشیمی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد تهران شمال، تهران، ایران

2 استادیار، بخش نانوبیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران

3 استاد، انستیتو پاستور ایران، بخش بیوشیمی، تهران، ایران

4 استادیار، گروه بیوشیمی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد تهران شمال، تهران، ایران

5 استاد، بخش نانوبیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران

doi
10.30476/smsj.2024.98739.1416
چکیده

مقدمه: در سال‌های اخیر به دلیل گسترش مقاومت دارویی انگل پلاسمودیوم و همچنین کاستی‌های داروهای ضد مالاریا، استفاده از نانوداروهای بر پایه لیپوزوم در درمان مالاریا به‌شدت مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق اثر لیپوزوم‌های حاوی ترکیب ضد مالاریای ائوزین B بر انگل پلاسمودیوم برگئی مالاریای موشی مورد مطالعه قرار گرفت.مواد و روش‌ها: در این مطالعه با استفاده از کلسترول در حضور ائوزین B، لیپوزوم‌های حاوی ائوزین B به روش تبخیر حلال تهیه شدند و ائوزین B، ائوزین B لیپوزومه، حلال دارو، لیپوزوم‌های فاقد دارو و داروهای کنترل برای موش‌های آلوده تجویز شد، سپس درصد فعالیت مهارکنندگی انگل با استفاده از آزمایش پیتر مورد بررسی قرار گرفت. در مدل برون‌تنی نیز ابتدا انگل پلاسمودیوم فالسیپاروم کشت داده شد و درصد زنده‌مانی انگل در هر گروه با استفاده از تست لاکتات دهیدروژناز انگل بررسی گردید.یافته‌ها: در در هر گروه آزمایش، درصد پارازیتمی انگل تحت تاثیر ائوزین B لیپوزومه نسبت به ائوزین B تنها پایین‌تر، و درصد مهارکنندگی به طور معنی‌داری (0.05>P) بالاتر بود. درصد زنده‌مانی انگل در مدل برون‌تنی نیز در هر گروه تحت تاثیر ائوزین B لیپوزومه نسبت به ائوزین B تنها، پایین‌تر بود.نتیجه‌گیری: استفاده از لیپوزوم‌های حاوی ائوزین B می‌تواند سبب افزایش کارایی داروی ائوزین B در مدل مالاریای موشی و کاهش دوز داروی مصرفی گردد. با توجه به کاهش دوز مصرفی دارو در تیمار مالاریا توسط ائوزین B لیپوزومه، استفاده از این دارو می‌تواند مفید باشد.