اثر مکمل یاری سیر و ۸ هفته تمرین هوازی بر ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و پروتئین کربونیل در بافت مغز موش های صحرایی سالمند مبتلا به پارکینسون
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
2 دکترای تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
3 دکترای تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4 دکترای تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
doi
10.30476/smsj.2024.100393.1453چکیده
مقدمه: بیماری پارکینسون بعد از بیماری آلزایمر، شایعترین بیماری مخرب دستگاه عصبی است. با توجه به اهمیت تحقیقات پیرامون این بیماری، هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل سیر بر ظرفیت آنتیاکسیدانی تام و پروتئین کربونیل بافت مغز در موشهای صحرایی سالمند مبتلا به پارکینسون شده بود.مواد و روشها: در این مطالعه تجربی ۴۰ سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگو-داولی پارکینسونی شده mg/kg ۲ رزرپین به ۵ گروه و در هر گروه ۸ سر موش صحرایی قرار گرفت. گروهها شامل رزرپین، تمرین هوازی، مکمل سیر، تمرین هوازی+ مکمل سیر و گروه کنترل سالم بود. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و مدت ۱۵-۴۸ دقیقه با سرعت ۱۰-۲۴ متر بر دقیقه اجرا شد. مکمل سیر نیز روزانه mg/kg ۵۰۰ بهصورت گاواژ مصرف شد. کلیه عملیات آماری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 انجام شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.یافتهها: مقادیر پروتئین کربونیل در گروههای سیر، تمرین هوازی و تمرین هوازی+ سیر بهطور معنیداری کمتر از گروه رزرپین بود (0/001=P). علاوه بر این در گروه تمرین هوازی+ مکمل سیر بهطور معنیداری کمتر از گروه مکمل سیر بود (0/02=P). همچنین مقادیر ظرفیت آنتیاکسیدانی تام در گروههای سیر، تمرین هوازی و تمرین هوازی+ سیر بهطور معنیداری کمتر از گروه رزرپین بود (0/001=P).نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از مطالعه حاضر به نظر میرسد که انجام تمرین ورزشی به همراه مصرف مکمل سیر، شیوه درمانی مؤثری جهت تعدیل استرس اکسایشی و اکسیداسیون پروتئین در موشهای مبتلا به پارکینسون بوده است.