فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 مقدمه: هدف مطالعه حاضر تعیین تفاوت اثر تمرین‌های مقاومتی، هوازی و ترکیبی بر سطوح بزاقی مالون دی آلدئید مردان سالمند فعال بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به روش نیمه تجربی و با سه گروه تمرین با طرح پیش و پس‌آزمون اجرا شد. تعداد آزمودنی‌ها 36 نفر بود که به‌صورت هدفمند در سه گروه 12 نفری (1. تمرین مقاومتی، 2. تمرین هوازی و 3. تمرین ترکیبی) تقسیم‌بندی و مطالعه شدند. مقدار بزاقی مالون دی آلدئید آزمودنی‌ها با استفاده از دستگاه اسپکتروفوتومتر به روش رنگ‌سنجی ارزیابی و ثبت شد. سپس آزمودنی‌ها به مدت 8 هفته به اجرای پروتکل‌های تمرینی مربوطه پرداختند. پس از اتمام تمرینات، داده‌های پس‌آزمون مشابه با شرایط پیش‌آزمون، ارزیابی و ثبت شد. با استفاده از آزمون‌های آمار توصیفی، آزمون t وابسته، تحلیل واریانس یک‌سویه و آزمون تعقیبی شفه داده‌ها در محیط SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. سطح معنی‌داری 0/05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد میزان مالون دی آلدئید بزاقی پس از اعمال تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی افزایش معنی‌داری دارد (0.001=P) و این افزایش به ترتیب برای تمرینات ترکیبی، مقاومتی و هوازی 29/7درصد، 19/5درصد و 11/1درصد بود.نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق حاضر می‌توان به مربیان و طراحان برنامه‌های تمرینی سالمندان توصیه نمود به‌منظور بهره‌گیری بیشتر از آثار آنتی‌اکسیدانی ناشی از اجرای تمرینات ورزشی و بهبود ظرفیت تام آنتی‌اکسیدان بیشتر از قرارداد تمرین ترکیبی استفاده کنند.