فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله‌ی حاضر به ‎اندازه‎گیری کارایی فنی 12 شعبه‎ی منتخب بانک سامان در مقاطع سه ماهه‌ی سال‎های 88-1387، با استفاده از روش تحلیل فراگیر داده‎ها و هم‎چنین بررسی چهار عامل تأثیرگذار بر آن، شامل ترکیب جنسیت پرسنل شعبه، نسبت دارایی ثابت به کل دارایی‎ها، سابقه‎ی فعالیت شعبه و موقعیت اقتصادی شهری که شعبه در آن واقع شده است می‎پردازد. نتایج حاصل از بررسی نشان می‎دهد که فرضیه‌ی اصلی تحقیق مبنی بر این که، شعب بانک سامان امکان افزایش محصول خود را با سطح نهاده‎های موجود دارند، یعنی امکان افزایش کارایی فنی وجود دارد، رد نمی‎شود. بنابراین در فرایند بررسی، شعب کارا از ناکارا تمیز داده شده و میزان کارایی برای هر کدام از شعب محاسبه شده است. متوسط کارایی فنی 12 شعبه بانک سامان در طول دوره‎ی مورد بررسی برابر 70% اندازه‎گیری می‎شود. نتایج نشان می‎دهد که افزایش نسبت دارایی ثابت به کل دارایی‎های آن و هم‎چنین توسعه یافتگی اقتصادی شهرها بر عملکرد شعبه تأثیر مثبت دارد، با این توضیح که اثر مثبت نسبت دارایی‎های ثابت به کل دارایی‎های یک شعبه بر کارایی آن کاهنده است. علاوه بر این، افزایش به کارگیری نیروی انسانی مرد در شعب سبب کاهش کارایی فنی آن خواهد شد و ضمناً افزایش سابقه فعالیت شعبه به تنهایی اثر مثبت بر کارایی شعب نخواهد داشت.