ارزیابی پایداری محله های منطقه 18 شهرداری تهران با تأکید بر محلههای یافتآباد شمالی و جنوبی
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22080/usfs.2021.20199.2069چکیده
امروزه با ناکامی اهداف توسعهی پایدار، محلههای شهری به عنوان مقیاس بهینه برای پایداری کلانشهرها شناخته شدهاند همچنین آسیبشناسی محلهها از لحاظ محیطزیست، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و کنترل و ساماندهی آنها در محدودهی محلات آسانتر و سریعتر انجام انجام میپذیرد. برای دستیابی به پایداری در سطح محلههای شهری، در گام نخست باید جایگاه و فاصلهی محله از آرمانهای توسعهیپایدار مورد ارزیابی قرار گیرد و در گام دوم به اولویتبندی ابعاد و شاخصهای پایداری برای ارتقای پایداری محلههای شهری پرداخته شود. در پی دستیابی به این گامها، محلههای شهرداری منطقه 18 تهران به عنوان نمونه انتخاب شد. مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - پیمایشی است. برای ارزیابی پایداری محلههای منطقه 18 از روش منطق فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی و برای اولویتبندی شاخصهای ارتقای پایداری محله یافتآباد(شمالی و جنوبی) از پرسشنامه استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که پایداری محلههای منطقه 18 شهرداری تهران در سطح متوسط به پایین و محله یافت-آباد (شمالی و جنوبی) در سطح نسبتاً نامطلوب و نامطلوب قرار دارد. برای ارتقای پایداری محلهی یافتآباد شمالی و جنوبی، شاخصهایی که در بعد اقتصادی قرار دارند در اولویت اول، شاخصهای بعد اجتماعی ـ فرهنگی در اولویت دوم، شاخصهای بعد زیست محیطی در اولویت سوم و شاخصهای بعد کالبدی ـ زیرساختی در اولویت چهارم قرار دارند.