تحلیل علیت لایه ای در واکاوی مفهوم پیاده مداری با تاکید بر مدلPESTEL (مطالعه موردی: شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر ومعماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22080/usfs.2021.18583.1967چکیده
اگرچه تبعات منفی رویکرد خودرومحور در برنامهریزی و توسعه شهری مانند مصرف بیرویه منابع و امکانات، آلودگی هوا و کاهش زیستپذیری شهری، پرواضح و روشن است، لیکن تلاشهای متولیان و گردانندگان در توجه به رویکردهای پایداری و مواجهه با مسئله با چالشهای جدی مواجه است. در سالیان اخیر، یکی از رویکردهای موثر جهت برونرفت از معضلات مذکور، پیادهمداری بوده که در آن، توجه به پیادهروی در فضاهای شهری نه تنها ریشه در محیط انسانساخت دارد، بلکه بصورت ماهیتی و ساختاری دلایل اجتماعی، اقتصادی، فناوری، سیاسی و قانونی نیز دارد. در این مقاله تلاش گردیده ضمن بررسی فرآیند تحول پیادهمداری طی سه دهه اخیر و تعریف جامع از آن، از بستر مدل PESTEL جهت تبیین ابعاد و عوامل آن استفاده شود. با توجه به پیچیدگی امکان شناسایی و درهم تنیدگی عوامل موثر بر پیادهمداری و ضرورت دستهبندی زمینههای شکلگیری و اثرگذار آن، از تحلیل علیت لایهای استفاده شده است. در ادامه، با بهرهگیری از روش دلفی دومرحلهای و آماری، پس از نظرخواهی از خبرگان، پنج محله از شهر تهران مورد مصاحبه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج بررسی تحلیل عاملی تاییدی و پایایی متغیرهای تحقیق بیانگر معناداری 6 بعد، 12 عامل، 28 مولفه و 37 شاخص پیادهمداری در سطح معناداری (0.01 >p) و بار عاملی بیشتر از 0.5 است. در نهایت، به جهت پیش بینی مقادیر متغیرهای تبیینکننده در ابعاد شش گانه پیادهمداری، از آزمون رگرسیون چندمتغیره استفاده شده و امتیاز اکتسابی پیادهمداری از دیدگاه شهروندان در محلات مورد مطالعه محاسبه گردیده است.