بررسی پارامترهای مؤثر بر کیفیت هوای داخلی در فضاهای درمانی
نویسندگان
1 دانشکده معماری و طراحی شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 گروه هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3 دانشکده معماری و طراحی شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشکده معماری و طراحی شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.30476/smsj.2024.97703.1393چکیده
مقدمه: کیفیت هوای داخلی (IAQ) محیطهای درمانی بر سلامت بیماران تأثیر مستقیم میگذارد. پایش و تحلیل متناوب کیفیت هوا در محیط داخلی ساختمان از اهمیت ویژهای برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی پارامترهای مؤثر بر کیفیت هوا و سنجش آنها در کیفیت هوای داخلی بیمارستان نمازی شیراز، انجام شده است.مواد و روشها: در این پژوهش، میزان حد مجاز پارامترهای کربن دیاکسید، کربن مونوکسید، نیتروژن دیاکسید، و ذرات معلق PM2.5 و PM10) particular matter) بر اساس استانداردهای کیفیت هوا در محیطهای درمانی بررسی شده است.یافتهها: اندازهگیریها نشان دادند، پارامترهای دیاکسید کربن و کربن مونوکسید، در محوطه و فضای داخلی بیمارستان نمازی شیراز، کمتر از حد مجاز قابلقبول است. پارامتر نیتروژن دیاکسید در فضای داخلی کمتر از حد مجاز و در محوطه بیمارستان بالاتر از حد مجاز است. همچنین، میزان ذرات معلق PM2.5 و PM10 در محوطه و فضای اتاق 6 بخش مراقبتهای ویژه بالاتر از حد مجاز قابلقبول است.نتیجهگیری: معضل ترافیک و رفتوآمدهای بسیار در مسیرهای دسترسی به بیمارستان نمازی شیراز، روی کیفیت هوا تأثیر مستقیم دارد. تغییر چیدمان مبلمان فضای داخلی، استفاده از دستگاههای تصفیهکننده هوا در کنار دستگاههای تهویه، نوسازی و تعویض پنجرههای قدیمی، تغییر سیستم گرمایشی و اجرای استراتژیهای بازخورد زیستمحیطی میتواند در بهبود کیفیت هوا مؤثر باشد.