بررسی اثر هندسه دودکش میان تونلی بر نحوه پخش آلاینده در محیط بیرونی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی مکانیک- دانشگاه تربیت مدرس
2 تهران، بزرگراه جلال آل احمد، استاد دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی مکانیک، اتاق 317
doi
چکیده
در سالهای اخیر افزایش آلودگی و ترافیک در شهرها، باعث گسترش حمل و نقل زیرزمینی شده است. یک روش مرسوم برای تهویه تونلهای شهری، ساخت دودکشهای میان تونلی است. این دودکشها عموماً در مناطق پر تراکم شهری قرار دارند و آلایندههای خروجی آنها میتواند برای ساکنین ساختمانهای مجاور خطرناک باشد. هندسه این دودکشها تاکنون بر اساس سلیقه و تنها با هدف رعایت الزامات استانداردها برای هوای داخل تونل، تعیین میشود. در این مقاله برای اولین بار، نحوه پخش آلایندههای خروجی از هندسههای مختلف و متداول دودکشهای میان تونلی با فرض یک ساختمان بلندتر در پایین دست بررسی شده است. نتایج بررسی میتواند به طراحی بهتر این دودکشها و ساختمانهای اطراف برای داشتن هوای سالمتر برای ساکنین ساختمانها، کمک کند. بدین منظور شبیهسازیهایی با اپنفوم انجام شده است. در شبیهسازیها از روش متوسطگیری معادلات ناویر-استوکس و مدل آشفتگی k-ε استفاده شده است. نتایج نشان داد که برای سرعتهای خروجی یکسان، اثر هندسه مستطیلی و مربعی بر غلظت آلایندهها، بر روی دیوار جلوی وزش باد، به اندازه ضلع عمود بر جریان بستگی دارد. برای سرعت خروجی کمتر از 6 متر بر ثانیه، حضور ساختمان پایین دست مانع از پخش آلایندهها در ارتفاع بالاتر شده و مقدار آلایندهها 100 درصد افزایش مییابد و برای سرعتهای خروجی بیشتر از 6 متر بر ثانیه، افزایش سرعت، تغییر کمتری در مقدار غلظت در ارتفاعات پایینی دارد. همچنین نتایج نشان داد که سرعت خروجی آلایندهها نسبت به شکل هندسی، اثر بیشتری بر پخش آلایندهها دارد و با افزایش سرعت میزان این اثرگذاری کاهش مییابد
