تولید و بررسی گوی پلاسمایی و تبدیل آن به جت پلاسمای فشار اتمسفری موجمیکرو
نویسندگان
1 گروه فیزیک اتمی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر
2 گروه فیزیک اتمی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر
3 گروه فیزیک اتمی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر
doi
10.29252/ijpr.17.5.647چکیده
در این مقاله به تولید و بررسی گوی پلاسمای موجمیکرو و تبدیل آن به جت پلاسمای موجمیکرو با عبور یک گاز از نازل در فشار اتمسفری میپردازیم. اثر نوع گاز در ویژگیهای حرارتی گوی پلاسما و جت ناشی از آن بررسی میشود. برای تولید گوی پلاسما از روش جذب تشدیدی امواج الکترومغناطیس توسط آنتن فلزی در داخل محفظه و به تبع آن یونش گاز اطراف آنتن استفاده کردیم. در این تحقیق از یک مگنترون تجاری در بسامد 45/2 گیگاهرتز برای تولید گوی پلاسما از طریق هدایت موج الکترومغناطیسی به داخل یک محفظه استفاده شد. از گازهای آرگون، نیتروژن، هوا و ترکیب آرگون/ نیتروژن برای تولید جت پلاسما استفاده شد. برای تحلیل و شناسایی گونههای پلاسمایی موجود در جت پلاسما، بینابنمایی گسیل نوری (OES) انجام گرفت. در بینابسنجی گسیل نوری وجود گونههای اتمی، یونی، مولکولی خنثی و برانگیخته از عناصر تشکیل دهنده آنتن و گاز مورد استفاده مانند آرگون، نیتروژن و اکسیژن تشخیص داده شد. جنس آنتن بر روی طول جت تأثیر چشمگیری داشت، به طوری که در آنتن آلیاژ (نیکل- آهن) بیشترین طول جت را مشاهده کردیم. نتایج آزمایشها نشان داد که تغییر قابل ملاحظهای در طول جت پلاسما در شار گازی متفاوت و همچنین در توانهای اعمالی مختلف وجود ندارد و بیشتر به جنس آنتن و نوع گاز بستگی دارد