بررسی و نقد کتاب دوازده انسان معصوم، امامان و بنای تشیع اثر متیو پیرس
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآن، دانشگاه آزاد کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22034/jis.2022.243147.1550چکیده
متیو پیرس، شیعهپژوه غربی، در کتاب دوازده معصوم به نقش پنج مؤلف قدیسنگار شیعی و کتابهای ایشان در هویتبخشی به شیعه پرداخته است. این کتابها عبارتاند از: اثبات الوصیة مسعودی، دلائل الامامة طبری، الارشاد شیخ مفید، اعلام الوری طبرسی و مناقب آل ابی طالب ابنشهرآشوب. وی در این کتاب، به نقش اصلی و مؤثر این قدیسنگاران، در هویتبخشی به جامعه شیعه، تقدس و معصومیتیافتن امامان و ایجاد تاریخ مقدس تشیع، مرزبندیهای اعتقادیعملی شیعه از غیرشیعه و شکلگیری تاریخ شفاهی و مقدس شیعی از طریق داستانپردازیها و حکایات این مؤلفان، پرداخته است. موضوع نوشتار متیو پیرس، تاریخ فکر و اندیشه است که میکوشد با استفاده از روش تاریخی، پیدایش فکر شیعی را به قدیسنگاران شیعی نسبت دهد. مطرحشدن این دیدگاه از سوی وی، در مبانیای ریشه دارد که نویسنده برای خود برگزیده و بر اساس آن، به چنین اظهارنظری دست یازیده است. پژوهش حاضر در صدد است مبانی و روش مؤلف را بر اساس مبانی دینی مسلمانان و روش و اصول تاریخی و حدیثی و رجالی، بررسی و نقد کند.
