بررسی روند تحولی امیدواری و مؤلفههای آن در کارکنان: یک مطالعه مقطعی از 20 تا 60 سالگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
2 دانشگاه ازاد بروجرد
doi
10.22108/ppls.2019.115229.1648چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی روند تحولی امیدواری و مؤلفههای آن در کارکنان از 20 تا 60 سالگی بود. بنابراین، پژوهش در قالب یک مطالعه مقطعی و طرح علی-مقایسهای انجام شد. برای این منظور، از بین کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان مرکزی، 250 نفر در 4 گروه سنی از نیمه اول جوانی تا نیمه دوم میانسالی به صورت در دسترس انتخاب گردید و پرسشنامه امیدواری اسنایدر در مورد آنها اجرا گردید. برای ایجاد تمایز سنی بیشتر بین گروههای مورد بررسی، افراد30، 40 و 50 ساله از بررسی حذف گردید و در نهایت افراد بین20 تا 30 سال (54 نفر)، بین 30 تا 40 سال (52 نفر)، بین 40 تا 50 سال (49 نفر) و بین 50 تا 60 سال (48 نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که تفاوت معناداری در ترکیب خطی تفکر مسیر و تفکر عاملیت امیدواری در گروههای مورد بررسی وجود داشت. تحلیل واریانس تکمتغیره نیز نشان داد که تنها در تفکر مسیر و نه در تفکر عاملیت بین گروهها تفاوت معنادار وجود داشت. مقایسههای زوجی کمترین تفاوت معنادار نیز نشان داد که نیمه دوم جوانی و نیمه اول میانسالی بالاترین میزان تفکر مسیر و نیمه دوم میانسالی کمترین میزان آن را دارد. در نتیجه، تقویت امیدواری و تفکر مسیر در نیمه دوم میانسالی یا سالهای پایانی دوران شغلی باید مورد توجه قرار گیرد، و برنامهها و آموزشهای لازم در این زمینه بهکار گرفته شود.