نقش واسطه ایی احساس امنیت در رابطه ی بین سرمایه های روانی و اجتماعی با سلامت روان در کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری ،گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

3 استادیار ،گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

4 استادیار،گروه روانشناسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران

doi
10.30476/smsj.2024.98954.1417
چکیده

مقدمه: امنیت، یک چارچوب مفهومی منسجم و یک پایه اخلاقی برای توسعه سیستم سلامت روان فراهم می سازد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سرمایه روان‌شناختی، سرمایه اجتماعی و سلامت روان با واسطه‌گری احساس امنیت در کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود.  مواد و روش‌ها: جامعه آماری کلیه کارمندان ستادی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بوده‌اند. با نمونه‌گیری خوشه‌ای، 195 کارمند (102زن، 93مرد) به‌عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی، پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی، پرسشنامه سنجش احساس امنیت، مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزارهای SPSS نسخه 26 و LISREL نسخه 2.10 انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که شاخص‌های برزاش در وضعیت مطلوب قرار داشت. ضرایب استاندارد تأثیر مستقیم سرمایه روان‌شناختی و سرمایه اجتماعی بر سلامت روان و تأثیر غیرمستقیم سرمایه روان‌شناختی و سرمایه اجتماعی بر سلامت روان با واسطه احساس امنیت در سطح، 0/05 معنادار بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت که سلامت می‌تواند، بازتاب عوامل اجتماعی و احساس امنیت باشد و با تأمین و تقویت احساس امنیت می‌توان سلامت روان را ارتقا بخشید.