سنجش تاثیرگذاری حمایت اجتماعی از زنان در انتخاب پارک بانوان و عمومی به منظور مشارکت در فعالیت ورزشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر، تهران، ایران.
doi
10.22080/usfs.2021.18922.1997چکیده
این پژوهش بر آنست تا میزان حمایت اجتماعی ادراک شدهی زنان را در دو پارک بهشت مادران و ملت در منطقهی 3 شهرداری تهران، بررسی نماید. گروه هدف این پژوهش، زنان 18-65 سال هستند که در فعالیت ورزشی مشارکت میکنند. این پژوهش دارای رویکردی تطبیقی بوده و از روش پرسشگری (105 پرسشنامه در پارک بانوان و 120 پرسشنامه در پارک عمومی) استفاده کرده است. تحلیل دادهها بهدو صورت کمی و کیفی (آمیخته) بوده است. تحلیل کیفی کارشناسمحور در بررسی حمایت اجتماعی عینی و تحلیل کمی با نرمافزار اس.پی.اس.اس انجام شده است. نتایج تحلیل توصیفی نشان میدهد که از نظر زنان در هر دو فضا، حمایت ابزاری دولت و حمایت اطلاعاتی ناکافی است، اما حمایت احساسی مناسبی توسط دوستان و خانواده وجود دارد. براساس یافتههای تحلیل اکتشافی مبتنی بر آزمون همبستگی گاما و ضریب توافقی، لایههای مختلف حمایت اجتماعی بر میزان فعالیت ورزشی زنان در پارکهای شهری تاثیر دارند. تفاوت میان دیدگاه زنان در دو فضا نشان میدهد زنانی که پارک بانوان را برای ورزش انتخاب میکنند، معتقد هستند در کنار سایر عوامل، معیارهایی چون همراهی خانواده در مسئولیتپذیرش امور خانه و حمایت رسانه، موثر هستند. این درحالی است که از دید آنها عواملی چون مذهب، حمایت مالی، محدودیت قوانین دولتی، اطلاعرسانی از ورزش مناسب و مکان و زمان برگزاری ورزشهای برنامهریزی شده، چندان بر مشارکت در ورزش تاثیر ندارد، اما همین عوامل برای گروه دیگر موثر بوده و جزء وجوه تفرق نگاه این دو گروه از زنان است.