کاربرد یادگیری از طریق تلفن همراه در ایجاد تحول آموزشی در دانشگاههای علوم پزشکی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران.
doi
10.30476/smsj.2024.98851.1415چکیده
مقدمه: سرعت پیشرفت در آموزش پزشکی، خلاقیت در تکنولوژی، و محدودیت زمان برای کارهای جدید، چشمانداز جدیدی در آموزش پزشکی ایجاد کرده است. هدف مطالعه حاضر شناسایی عوامل مؤثر در یادگیری از طریق تلفن همراه در دانشگاههای علوم پزشکی کشور است.مواد و روشها: این مطالعه بهصورت مقطعی توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل 200 نفر از متخصصان گروههای مختلف پزشکی بودند که با روش سهمیهای تصادفی انتخاب شدند. با تحلیل متون و مصاحبه با صاحبنظران، مؤلفههای آموزش سیار استخراج و روایی صوری و محتوایی با نظر خبرگان علوم پزشکی تعیین شد. ضریب آلفای کرونباخ بالای 7/0 بود و پایایی پرسشنامه تأیید شد. تحلیل دادهها از ضریب رگرسیون چند متغیره و تی مستقل با نرمافزار SPSS نسخه 23 انجام شد.یافتهها: بیشترین مؤلفه مؤثر بر زیرساخت آموزش سیار، تأمین اعتبارات (188/0=β) و بیشترین مؤلفه مؤثر بر بٌعد ابزار و تجهیزات، تهیه انواع نرمافزارها (312/0=β) و بیشترین مؤلفه تأثیرگذار بر بٌعد توانمندی و انگیزش نیروی انسانی، توانمندسازی (175/0=β) و بیشترین مؤلفه تأثیرگذار بر بٌعد برنامهریزی و سازماندهی، برنامهریزی درسی (95/0=β)، بود. در سطح اطمینان 99%، تمامی معیارها اختلاف معناداری با مقدار متوسط داشتند که بیانگر تناسب مدل طبق تمام معیارها بود.نتیجهگیری: با افزایش بهکارگیری فنآوری اینترنت، یادگیری الکترونیکی در آموزش عالی نقش اصلی را بازی می کند. بهکارگیری آموزش سیار و شیوههای نوین میتواند نواقص و محدودیتهای یادگیری حضوری را جبران نماید و ایده یادگیری در هر زمان و مکان را عملی سازد.